سرود مردی که خودش را کشته است

تو این وبلاگ میتونید عکسها و گاهی نقاشیهامو ببنید .

دوست ندارم دیگه چیزی بنویسم ....

......

آنقدر گفتیم و نفهمیدنن

نمیگویم شاید دیدند...............

شرمم از خرقه ی آلوده ی خود می آید که بر او وصله بصد شعبده پیراسته ام

خوش بسوز از غمش ای شمع که اینک من نیز هم بدین کهر کمر بسته و برخاسته ام

با چنین حیرتم از دست بشد صرفه ی کار بر غم افزوده ام انچ از دل و جان کاسته ام

(حافظ)

....

میبینی چگونه می چرخیم به چرخی که خیال ایستادنش نیست؟

میبینی چگونه آتش زده ام به زندگی خود و جوانی و دین و دولتم؟

بغض میگیرد گاهی ...

بغض...

میگویم باز اما........

این نیز میگذرد.......

اومدم برای خداحافظی . مردی که ۳سال بر بالین مرگش نشسته بودید مرد.تمام شد ....

همه یادم میمونید ...........

تمام نوشته های ۳ سال گذشته هم به آتش سپرده شد.......